യുദ്ധങ്ങളിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് കുട്ടികൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് എന്ന ചോദ്യം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ കുത്തുന്ന ചോദ്യമാണ്. ലക്ഷ്യം കൃത്യമായി കണ്ടെത്തുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. എന്നിട്ടും ബോംബുകൾ പതിക്കുന്നത് സ്കൂളുകളിലും ആശുപത്രികളിലും അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലുമാണ്.
ഇത് യാദൃശ്ചികമോ, അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ അനിവാര്യ ക്രൂരതയോ? കുട്ടികൾ യുദ്ധത്തിൽ “ലക്ഷ്യം” ആകുന്നില്ലെങ്കിലും, യുദ്ധത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ അവരാണ്. യുദ്ധം സൈനിക താവളങ്ങളിൽ മാത്രം നടക്കുന്നതല്ല; അത് മനുഷ്യർ താമസിക്കുന്ന നഗരങ്ങളിലാണ്.
ചരിത്രത്തിൽ കുട്ടികളെ ദൈവങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിച്ചുവെന്ന ആരോപണങ്ങൾ ചില പുരാതന സംസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയപ്പെടുന്നു. കനാന്യരെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ ഇന്നും ഗവേഷണവിധേയമാണ്. എന്നാൽ ആധുനിക ലോകത്ത് കുട്ടികളുടെ മരണം യാഗമോ ബലിയോ അല്ല—അത് മനുഷ്യവിരുദ്ധ കുറ്റകൃത്യമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, യുദ്ധഭൂമിക്ക് പുറത്തും കുട്ടികൾ ചൂഷണത്തിനിരയായിട്ടുണ്ട്.
ജെഫ്രി എപ്സ്റ്റീൻ പോലുള്ള വ്യക്തികൾ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി ദുരുപയോഗം ചെയ്ത കേസുകൾ ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചു. അത് യുദ്ധമല്ലായിരുന്നു; പക്ഷേ അധികാരവും പണവും ഉപയോഗിച്ച് കുട്ടികളുടെ ജീവിതം തകർത്ത ഒരു ക്രൂര സത്യമായിരുന്നു. യുദ്ധത്തിലോ സമാധാനകാലത്തിലോ—കുട്ടികളെയാണ് ആദ്യം ഇരയാക്കുന്നത് എന്നതാണ് ദാരുണ യാഥാർത്ഥ്യം.
ഗാസയിലോ പലസ്തീനിലോ ഇറാനിലോ ഇറാഖിലോ നടന്ന യുദ്ധങ്ങളിലും കുട്ടികൾ വലിയ തോതിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇറാഖ് യുദ്ധകാലത്ത് ഉപരോധങ്ങളും ആരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങളുടെ തകർച്ചയും ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികളുടെ ജീവൻ കവർന്നു. ഗാസയിലെ സംഘർഷങ്ങളിലും സ്കൂളുകൾ, അഭയകേന്ദ്രങ്ങൾ പോലും സുരക്ഷിതമല്ലാതായി.
ജനവാസ മേഖലകളിൽ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ സിവിലിയൻ മരണങ്ങൾ അനിവാര്യമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ നിയമങ്ങൾ കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നു വ്യക്തമായി പറയുന്നു. അവ പാലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നത് ലോകം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യമാണ്.
“ബലി” എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ച് ഇന്നത്തെ യുദ്ധങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. യുദ്ധം ഒരു രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനം ആണെങ്കിലും അതിന്റെ വില കൊടുക്കുന്നത് സാധാരണ ജനങ്ങളാണ്—അതിൽ ഏറ്റവും നിർദോഷികൾ കുട്ടികൾ. വിശുദ്ധകാലമോ മതാചാരമോ എന്തായാലും, കുട്ടികളുടെ ജീവൻ അതിനേക്കാൾ വിശുദ്ധമാണ്. യുദ്ധത്തിന്റെ പേരിൽ കുട്ടികളുടെ മരണം ന്യായീകരിക്കാനാവില്ല.
ഇന്ന് ലോകത്തുനടക്കുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ , പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ , ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യകളിൽ ഊന്നിയുള്ള കച്ചവടങ്ങൾ , സാമ്പത്തിക മേഖലകളിലെ വമ്പൻ നിക്ഷേപങ്ങൾ , ആധുനിക ആയുധ ഉത്പാദനം , എല്ലാറ്റിനും വിജയം കൈവരിക്കണമെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ബലി കൊടുത്തുകൊണ്ട് ദൈവപ്രീതി സമ്പാദിക്കണമത്രേ . നമ്മുടെ വമ്പൻ നാട്ടിൽ കെട്ടിടങ്ങൾ , പാലങ്ങൾ , അണക്കെട്ടുകൾ എന്നിവ പണിയുന്നതിന് മുൻപേ തൊഴിലാളികൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവരെ അപായപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും തള്ളിയിട്ടുകൊണ്ടും ബലികൊടുക്കുന്ന രീതിയും കണ്ടുവരാറുണ്ട് .
അവസാനം, യുദ്ധഭൂമിയിലോ സ്വകാര്യ ദ്വീപുകളിലോ ആയാലും കുട്ടികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്ന ഓരോ സംഭവവും മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പരാജയമാണ്. ഉത്തരവാദിത്തം ചോദിക്കപ്പെടണം—രാജ്യങ്ങളോടും നേതാക്കളോടും അധികാരികളോടും.
കുട്ടികളുടെ രക്തം രാഷ്ട്രീയമോ സാമ്പത്തികമോ ആയ ലാഭത്തിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടരുത്. യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത് ആയുധങ്ങളാൽ അല്ല; മനസ്സാക്ഷിയാൽ ആണ്. മനുഷ്യരാശി പഠിക്കേണ്ടത് അധികാരത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കഥകളിൽ നിന്നല്ല, കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയെ മുൻനിർത്തുന്ന കരുണയുടെ പാഠങ്ങളിൽ നിന്നാണ്.
തുറന്ന് പറച്ചിൽ :
