മോഹൻലാൽ എന്ന ലാലേട്ടൻ - കൂടെ നടക്കുന്നവർക്കായി ഹൃദയം വരെ പറിച്ചു നൽകുന്ന ഇത്തിക്കരപ്പക്കി - കൂടെയുള്ളവർക്ക് പലവിധ അജണ്ടകളും കാണാം -അവരുടെ മനസ്സിൽ കാവിയും പുറത്ത് ചുമപ്പും ആണെന്നറിയാം - ഭരണം മാറിയാൽ അവിടെയും അവർ ലാലിസമിട്ട് വിലസും - കാരണം അവരാണ് ഇന്ന് തലസ്ഥാനം ഭരിക്കുന്നവർ - തലസ്ഥാനം ഭരിക്കുന്നവർ കേരളം ഭരിക്കുന്നവരെ വെളുപ്പിക്കുവാൻ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടു - കാരണം ഒക്കെ ചങ്ങായിമാർ - സ്വർണ്ണക്കടത്തും , പ്രളയഫണ്ടും , സിനിമ മാഫിയയും ഒക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർ - അവർക്കും ആവശ്യം ഈ ഗതികെട്ട ഭരണം തുടരുക എന്നത് തന്നെ - കുളിപ്പിച്ച് വെളുപ്പിച്ച് അവസാനം കുട്ടി ഇല്ലാതാകാതെ നോക്കണം - ഒപ്പം തറവാടും .
മോഹൻലാൽ വേണ്ട, ക്യാമറ വേണ്ട, സ്ക്രിപ്റ്റ് വേണ്ട—സാക്ഷാൽ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ തന്നെ ഇറങ്ങി വന്ന് വെളുപ്പിച്ചാലും ശബരിമല അയ്യപ്പൻ ഇളകുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല, മിസ്റ്റർ പിണറായി വിജയൻ. കാരണം ഇവിടെ പ്രശ്നം അഭിനയമല്ല; വിശ്വാസമാണ്. ജനങ്ങൾ കാണുന്നത് ഡയലോഗല്ല, കണക്ക് പുസ്തകമാണ്.
ഓരോ വിശദീകരണവും ഒരു പുതിയ കുഴി, ഓരോ ന്യായീകരണവും ഒരു പുതിയ സംശയം. ഭക്തിയുടെ പേരിൽ ആരംഭിച്ച കഥകൾ ഭരണത്തിന്റെ അറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ, അവിടെ തൂക്കം വയ്ക്കുന്നത് വോട്ടല്ല—മനസാക്ഷിയാണ്.
ഇന്നത്തെ കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ “വെളുപ്പിക്കൽ” ഒരു വ്യവസായമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ചാനലുകൾ, പോഡ്കാസ്റ്റുകൾ, ഫ്ലെക്സുകൾ, റീലുകൾ—എല്ലാം ചേർന്ന് പൗഡർ അടിക്കുന്ന തിരക്ക്. പക്ഷേ മഴ വന്നാൽ മുഖം കഴുകിപ്പോകും.
ഡാറ്റാ സന്ദേശങ്ങൾ മുതൽ ഡിസ്റ്റിലറി വിവാദങ്ങൾ വരെ, ഓരോന്നിനും ഓരോ കഥ. കഥകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ സത്യം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ഭരണകൂടം തന്നെ സ്വന്തം പിആറിന്റെ തടവുകാരനാകുന്നു. അപ്പോൾ മന്ത്രിസഭാ യോഗം പോലും ഒരു മേക്കപ്പ് റൂമിന്റെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കുന്നതാണ്. എല്ലാം കണ്ടും കെട്ടും ഹേമ കമ്മീഷൻ !!
ശബരിമല മുതൽ ഹൈക്കോടതി വരെ, ഈ കാലം പഠിപ്പിച്ച പാഠം ലളിതമാണ്: വിശ്വാസത്തെ രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ, രാഷ്ട്രീയം തന്നെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കോടതിയിൽ പ്രതിയാകും. “എല്ലാം ശരിയാകും” എന്ന പഴയ പോസ്റ്റർ ഇനി ചുവരിൽ പിടിക്കില്ല; ജനങ്ങൾ ചുവരുകൾ വായിക്കുന്നില്ല, വിധികൾ വായിക്കുകയാണ്.
ഓരോ ചോദ്യം ഉയരുമ്പോഴും മറുപടി വൈകുന്നു; ഓരോ വൈകിപ്പോക്കും ഒരു സമ്മതം പോലെ തോന്നുന്നു. അങ്ങനെ ഭരണത്തിന്റെ ശബ്ദം മങ്ങുമ്പോൾ, നീതിപീഠത്തിന്റെ ശബ്ദം ഉയരുന്നു.
കന്നാസും കടലാസും പറയുന്നത് ഇത്രയേറെ: ദൈവങ്ങളെ വെളുപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങുന്നവർ മനുഷ്യരെ മറക്കുന്നു. മനുഷ്യരെ മറക്കുന്ന ഭരണം ദൈവങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പോലും നിൽക്കില്ല. അഭിനയവും പ്രചാരണവും തീരുന്നിടത്ത് തുടങ്ങുന്നത് ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
അവിടെ വെളുപ്പിക്കൽ പോര; കണക്കെടുപ്പ് വേണം. ഇല്ലെങ്കിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ വന്നാലും അയ്യപ്പൻ ചിരിക്കും—അത് പരിഹാസമല്ല, വിധിയാണ്. ലാലേട്ടൻ ഈ ചതി കേരളത്തോട് ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു എന്ന് അയ്യപ്പൻ .
വാൽക്കഷണം : മുള്ള് വന്ന് ഇലയിൽ വീണാലും ഇല വന്ന് മുള്ളിൽ വീണാലും കേട് ഇലക്ക് തന്നെയാണ് ലാലേട്ടാ !!
