കേരളത്തിലെ സ്ഥാനാർത്ഥി പട്ടിക തുറക്കുമ്പോൾ ആദ്യം കാണുന്നത് ആശയങ്ങളല്ല; അളവുകോലുകൾ. ഇവിടെ “ആരാണ്” എന്ന ചോദ്യം പിന്നിലാകുന്നു; “എവിടെ” എന്നതാണ് മുൻപിൽ. അതുകൊണ്ടാണ് കുറ്റിപ്പുറത്തും തവനൂരും പഴയ സിമിക്കുട്ടനും പുതിയ അരിവാൾ സുന്നിയും പിഡിപിയും ഒക്കെ ചേർന്ന അഴകൊഴമ്പൻ ഇസ്ലാമിക സ്ഥാനാർത്ഥി—എല്ലാം ചേർത്താൽ രുചി കൂടുമെന്ന രാഷ്ട്രീയ പാചകക്കുറിപ്പ്. ചേരുവകൾ കൂടുമ്പോൾ രുചി കൂടുമെന്ന വിശ്വാസം; ആശയം പിന്നെ അലങ്കാരമായി മുകളിൽ തളിച്ചാൽ മതി.
റോഡ്വക്കിൽ ന്യൂസ് പേപ്പറിൽ നമസ്കരിച്ച കെ.ടി. ജലീൽ—ക്യാമറ കണ്ടാൽ പ്രാർത്ഥന, വോട്ട് കണ്ടാൽ വിശദീകരണം. ചിത്രഭാഷ മാറില്ല; ചിഹ്നം മാറും. ഇതാണ് നമ്മുടെ ഫീൽഡ് വർക്ക്: നിലത്ത് പത്രം, ആകാശത്ത് ക്യാമറ.
ആറന്മുളയിൽ മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് ഭൂരിപക്ഷം—അവിടെ “ആരോഗ്യമില്ലാത്ത ആരോഗ്യവകുപ്പ്” എന്ന പരിഹാസം കേട്ടിട്ടും വീണ ജോർജ്. വിശ്വാസം ഉറപ്പ്; സേവനം സംശയം; പോസ്റ്ററിൽ പുഞ്ചിരി. വാർഡിലെ ചോദ്യങ്ങൾ പോസ്റ്ററിലേക്കു കയറാറില്ല—അവിടെ സ്ഥലം കുറവ്.
ലാറ്റിൻ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള കൊച്ചിയിൽ ലാറ്റിൻ കത്തോലിക്കനായ കെ.ജെ. മാക്സി—തിരമാല പോലെ വോട്ട് വരും പോകും; ബോർഡ് മാത്രം നിലക്കും. തീരദേശ രാഷ്ട്രീയം: കരയിൽ കണക്കു, കടലിൽ കാറ്റ്. കാറ്റ് മാറിയാലും ബോർഡ് മാറ്റില്ല.
ഇസ്ലാമിക ഭൂരിപക്ഷമുള്ള താനൂരിൽ മെസ്സി അബ്ദുറഹ്മാൻ—പണച്ചാക്ക് രാഷ്ട്രീയഭാഷയായിടത്ത് ഗോൾ കണക്കാക്കാൻ ആരും കാൽനോട്ടം നോക്കില്ല. ഫിനിഷിങ് ഉറപ്പെന്ന വിശ്വാസം; പന്ത് എവിടെ നിന്നു വന്നതെന്ന് ചോദിക്കാറില്ല.
സ്വർണ്ണക്കച്ചവടക്കാരുടെ കൊടുവള്ളിയിൽ കാരാട്ട് റസാഖ്—ലോഹം ഒരേത്; തിളക്കം മതി. ചോദ്യങ്ങൾ ഉരുകും; വോട്ട് കട്ടിയാകും. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്വർണ്ണത്തിന് ഇനിയും വിലയുണ്ട്—വാക്കിനേക്കാൾ.
വർഗീയത പോരെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ വേറെ പാർട്ടി—അഹമ്മദ് ദേവർകോവിൽ. ആശയം മാറ്റമല്ല; പാക്കിംഗ്. ബ്രാൻഡ് വ്യത്യാസം കൊണ്ടുള്ള വോട്ടുപിടിത്തം; ഉള്ളടക്കം പഴയത് തന്നെ.
ഇതിന്റെ നടുവിലേക്ക് സജി ചെറിയാന്റെ വിവാദ വാക്കുകൾ—തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് വാക്കുകൾ കത്തിആകുമ്പോൾ, പിന്നീടുള്ള ക്ഷമാപണം കൂളിംഗ് പാഡ്. പറഞ്ഞത് പിൻവലിച്ചാലും, പറഞ്ഞ നിമിഷം വോട്ട് കണക്കിൽ രേഖപ്പെടും—അതാണ് രാഷ്ട്രീയ താപഗണിതം.
അവസാനം മഹാസൂത്രം: നായന്മാർ കൂടുതലുള്ളിടത്ത് നായർ; ഈഴവർ കൂടുതലുള്ളിടത്ത് ഈഴവൻ.ഭരണഘടനയല്ല; വോട്ടുഗണിതം. സിദ്ധാന്തം വേദിയിൽ; സമവാക്യം കൂളറിൽ. നേതാവ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത് നേതൃത്വത്തിനല്ല—ലൊക്കേഷനു. മണ്ഡലം നേതാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നില്ല; നേതാവ് മണ്ഡലത്തിൽ ഫിറ്റാക്കപ്പെടുന്നു.
വോട്ടർ ചോദിക്കേണ്ടത് ലളിതം:
നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് നേതാവെയോ സംഖ്യയെയോ?
നാളെയുടെ ഭരണത്തെയോ ഇന്നത്തെ കണക്കെയോ?
കന്നാസ് പൊളിച്ചാൽ കണക്കു കാണും.
കടലാസ് ചീന്തിയാൽ മുഖം കാണും.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിനം—സത്യത്തിന്റെ അവസാന പരീക്ഷ.
