ശബരിമല…
അവിടെ ദൈവത്തേക്കാൾ വലിയ കാഴ്ച – സ്വർണ്ണവും പദ്മവും കയ്യിലടിച്ച സഖാക്കൾ!
സ്വർണ്ണം കട്ടത് ആരപ്പാ — സഖാക്കളാണ് അയ്യപ്പാ.
പാത്മകുമാർ പറഞ്ഞു –
“പണം കൊടുത്താൽ പത്മം കിട്ടും, വേണമെങ്കിൽ എന്റെ നായയെ ഡൽഹിയിലേക്ക് അയച്ചാലും അത് കിട്ടും.”
ജനങ്ങൾ ചിരിച്ചു, പക്ഷേ പിന്നെ അന്നേ പണി തുടങ്ങി.
എൻ. വാസു, മൂരാരി ബാബു, ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പൊട്ടി, തന്ത്രി, കടകംപള്ളി സുരേന്ദ്രൻ, വി.എൻ. വാസവൻ – എല്ലാവർക്കും പദ്മം വേണം, പണി വേണം, കയ്യിൽ സ്വർണ്ണം വേണം.
മൂരാരി ബാബു ഹോമം പൂർത്തിയാക്കി, പഴയ ഫണ്ട് ഒത്തുചേർത്ത്,
“സ്വർണ്ണം പകുതി നമുക്ക്, പദ്മം പൂർണ്ണം നമുക്ക്” –
പൂജാരിമാരെ കിണറ്റിലിട്ട്, പക്കൽക്കളത്തിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ട്,
ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ പൊട്ടി പൊട്ടിക്കുകയാണ്!
ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പൊട്ടി പറഞ്ഞു –
“എനിക്ക് പദ്മം വേണം, എന്റെ കൂട്ടുകാരന് വേണ്ടത് വേണം, തന്ത്രിക്ക് വേണം, കടകംപള്ളി സുരേന്ദ്രന് വേണം, വി.എൻ. വാസവന് വേണം, എല്ലാവർക്കും വേണം!”
പുതിയ പ്രൊഫഷണലുകൾ, പഴയ സഖാക്കൾ – എല്ലാവരും പദ്മത്തിനായി ഒരു ക്യൂയിൽ!
വാസവനും പാത്മകുമാറും ചേർന്ന് ദാർശനിക പന്ത്രണ്ടു പാട് പറഞ്ഞു –
“സ്വർണ്ണം കട്ടിയല്ലാതെ പദ്മം കിട്ടില്ല എന്ന് ആരും കരുതരുത്, വേണ്ടെങ്കിൽ നായയെ അയച്ചാലും കിട്ടും.”
ജനങ്ങൾ ചിരിച്ചു, അക്ഷരാർത്ഥം:
സ്വർണ്ണവും പദ്മവും സഖാക്കളുടെ കയ്യിലാണെന്ന്, അയ്യപ്പാ!
പത്മക്കാലത്ത് പദ്മം, സ്വർണ്ണം, ഹോമം, ഫണ്ട് – എല്ലാം ചേർന്നും, ജനങ്ങൾക്ക് ഒറ്റ കാര്യം മാത്രം മനസ്സിലായി –
“സ്വർണ്ണം കട്ടത് ആരപ്പാ — സഖാക്കളാണ് അയ്യപ്പാ!”
