ഒടുവിൽ തിരക്കഥകൾ അവസാനിക്കുന്നു :
മലയാള സിനിമയിലെ 'ആൺകോയ്മ'യുടെയും ഫ്യൂഡൽ മാടമ്പിത്തരത്തിന്റെയും തിരക്കഥാകാരനായിരുന്ന രഞ്ജിത്തിന്റെ വീഴ്ച, അദ്ദേഹം തന്നെ എഴുതിയ വരികളെക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായ ഒരു തിരക്കഥയായി മാറുകയാണ്. ദേവാസുരം എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സെറ്റിൽ വെച്ച് പാവം ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണനെന്ന മഹാപ്രതിഭയെ മർദ്ദിച്ച ധാർഷ്ട്യത്തിന് കാലം കാത്തുവെച്ച കാവ്യനീതിയാണിത്. നരസിംഹം, രാവണപ്രഭു തുടങ്ങിയ സിനിമകളിലൂടെ മീശ പിരിക്കുന്ന നായകന്മാരെയും മദ്യപാനത്തെയും മഹത്വവൽക്കരിച്ച രഞ്ജിത്ത്, കേരളത്തിലെ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ ഗുണ്ടാ സംസ്കാരവും ലഹരിയും വളർത്താൻ കാരണക്കാരനായി എന്ന ആക്ഷേപം ശരിവെക്കുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങൾ.
അധികാരത്തിന്റെ ഗർവും തകർച്ചയും
ചലച്ചിത്ര അക്കാദമി ചെയർമാൻ സ്ഥാനത്തിരുന്ന് കാണിച്ച അഹങ്കാരവും, ജനങ്ങൾ പ്രതിഷേധിച്ചപ്പോൾ താൻ പഴയ എസ്.എഫ്.ഐക്കാരനാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവവൈകൃതത്തിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. മദ്യപിച്ച് പൊതുവേദികളിൽ എത്തി ബഹളമുണ്ടാക്കിയ രഞ്ജിത്ത്, താൻ സംവിധാനം ചെയ്ത സ്പിരിറ്റ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ മദ്യവിരുദ്ധ സന്ദേശത്തെപ്പോലും പരിഹസിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രജാപതിയെപ്പോലെ സർവ്വാധികാരിയായി ചമഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗർവ്വ്, നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഇന്ന് നിസ്സഹായമായി നിൽക്കുകയാണ്. ബ്ലാക്ക്, ലോഹം, പുത്തൻ പണംഎന്നീ സിനിമകളിലെ അധോലോക നായകന്മാരെപ്പോലെ നിയമത്തെ കബളിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, പോലീസ് പിന്തുടർന്ന് പിടിച്ചതോടെ ആ അധികാരപർവ്വം അവസാനിച്ചു.
തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിലെ ക്രൂരതകൾ
പാലേരി മാണിക്യം: ഒരു പാതിരാകൊലപാതകത്തിന്റെ കഥയിൽ പെണ്ണുടലുകളെ വേട്ടയാടുന്ന ജന്മിമാരെ ആവിഷ്കരിച്ച രഞ്ജിത്ത്, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും സമാനമായ ക്രൂരതകൾ ആവർത്തിച്ചു എന്നത് കേരളത്തെ ഞെട്ടിച്ചു. ഒരു ബംഗാളി നടിയിൽ തുടങ്ങി, കൊച്ചിയിലെ കാരവനിൽ വെച്ച് മറ്റൊരു നടിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ലൈംഗികാതിക്രമം വരെയുള്ള പരാതികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. ഇതിലുമേറെ ഭയാനകമായിരുന്നു ഒരു ആൺകുട്ടിയെ പ്രകൃതിവിരുദ്ധ പീഡനത്തിന് ഇരയാക്കിയതും അതിന്റെ നഗ്നചിത്രങ്ങൾ അയച്ചുകൊടുത്തുവെന്ന വെളിപ്പെടുത്തലും. മിഴി രണ്ടിലും, നന്ദനം എന്നീ ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രണയവും ഭക്തിയും വരച്ചിട്ട ഒരാൾ ഇത്രയും നീചമായ ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങൾക്ക് ഉടമയായിരുന്നു എന്നത് സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന് അപമാനമാണ്.
സിനിമകളെ വെല്ലുന്ന വീഴ്ച
ഒരുകാലത്ത് തിരക്കഥ, കയ്യൊപ്പ് പോലുള്ള സിനിമകളിലൂടെ ഗൗരവകരമായ ചർച്ചകൾക്ക് തുടക്കമിട്ടെങ്കിലും, ക്രിമിനൽ കേസുകളുടെ പേരിൽ ഒളിവിൽ പോകേണ്ടി വന്ന രഞ്ജിത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ ദയനീയമാണ്. തന്റെ സിനിമകളിലെ നായകന്മാർ തീർത്ത അതേ ശൗര്യം ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിനില്ല. ചന്ദ്രോത്സവം പോലെ ആഘോഷമായി തുടങ്ങിയ ജീവിതം റോക്ക് എൻ റോൾ, ഡ്രാമ എന്നീ സിനിമകളെപ്പോലെ ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ തകർന്നു വീണു. കാമുകിക്ക് നഗ്നചിത്രങ്ങൾ അയച്ചു നൽകുന്നതും ഒരു കുട്ടിയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതും പോലുള്ള പ്രവൃത്തികൾ കേവലം കുറ്റങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു മനുഷ്യന്റെ മാനസികമായ അധഃപതനത്തിന്റെ അടയാളം കൂടിയാണ്.
കാലത്തിന്റെ വിധിതീർപ്പ്
ഇന്ത്യൻ റുപ്പി, പ്രാഞ്ചിയേട്ടൻ ആന്റ് ദി സെയ്ന്റ് തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ നൽകിയ പുരസ്കാരത്തിളക്കങ്ങൾ ഇന്ന് വിവാദക്കറയിൽ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ലീല എന്ന ചിത്രത്തിലെ വിചിത്രമായ ലൈംഗിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ തന്റെ തന്നെ ചിന്താഗതികളുടെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നുവോ എന്ന് പ്രേക്ഷകർ ഇന്ന് സംശയിക്കുന്നു. കടൽ കടന്നൊരു മാത്തുക്കുട്ടി, ഞാൻ എന്നീ സിനിമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെപ്പോലെ പലായനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, കേരള കഫേ, മനോരഥങ്ങൾ എന്നീ സൃഷ്ടികളിലെ സങ്കീർണ്ണമായ കെണികൾ പോലെ സ്വന്തം തെറ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അകപ്പെട്ടു. ഒരു കാലഘട്ടത്തെ മുഴുവൻ അഹങ്കാരം കൊണ്ട് ഭരിച്ച രഞ്ജിത്ത്, ഇന്ന് നീതിപീഠത്തിന് മുന്നിൽ തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ധാർഷ്ട്യത്തിന് ലഭിച്ച വലിയ ശിക്ഷയാണ്.
കന്നാസും കടലാസും :
The Fall of the 'Aaram Thampuran': The Poetic Justice of Director Ranjith’s Downfall
The downfall of director Ranjith, once the undisputed architect of hyper-masculinity in Malayalam cinema, is unfolding like a script more gripping than his own movies. For a man who built a career on the arrogance of feudal landlords and "macho" heroes, his current legal battles represent a stark moment of poetic justice. Years ago, his reported physical assault of the legendary, soft-spoken actor Oduvil Unnikrishnan on the sets of Devasuram shocked the industry. Today, that same arrogance has led him into a dark alley of criminal charges, proving that time eventually humbles even the most powerful.
The Architect of Toxic Masculinity
Ranjith’s filmography, featuring blockbusters like Narasimham and Ravanaprabhu, played a significant role in glorifying a culture of alcoholism and goondaism among Kerala's youth. While characters like Neelakandan and Induchoodan became icons, they also normalized a brand of "meesha-piriyan" (mustache-twirling) aggression that Ranjith seemed to adopt in real life. From turning up intoxicated at public meetings to intimidating protestors by claiming his old "SFI" roots when questioned about harassment allegations, his journey has been one of unchecked ego, much like the power-hungry protagonist in Prajapathi.
From Celluloid Crimes to Real-Life Horror
The chilling themes of sexual violence depicted in Paleri Manikyam: Oru Pathirakolapathakathinte Katha have tragically mirrored the allegations now surrounding the director. The shocking revelations involving the sexual assault of a female actor in a caravan at Fort Kochi and the horrific accusations of sodomizing a minor—while allegedly sending explicit photos to his partner Revathi—have stripped away his mask of intellectualism. While films like Mizhi Randilumand Nandanam portrayed themes of love and devotion, the reality of his actions suggests a psyche closer to the antagonists he once wrote.
A Script of Disgrace and Evading the Law
Ranjith’s attempt to evade the police, being chased down like a common criminal, marks the ultimate collapse of his "godfather" persona. Despite his contributions to serious cinema with works like Thirakkatha, Kaiyoppu, and Kerala Cafe (Prologue), his legacy is now permanently stained. The man who once directed Black, Loham, and Puthan Panam—films centered on the underworld and easy money—now finds himself a character in a real-life crime thriller, proving that the law is a force far greater than any cinematic hero’s dialogue.
The Final Act: A Legacy in Ruins
The accolades received for Indian Rupee and Pranchiyettan & The Saint have been eclipsed by the gravity of his alleged crimes. His explorations of twisted desires in Leela and the complex narratives of Manorathangal now invite a more cynical re-examination by the public. Whether it was the aimless wandering seen in Rock N' Roll, Drama, and Kadal Kadannu Oru Maathukutty, or the existential crisis in Njan and Chandrolsavam, Ranjith’s life has reached a point of no return. The "Aaram Thampuran" of Malayalam cinema has finally met a fate that no heroic entry or punchline can save him from.
