പാർലമെന്ററി പവിത്രതയും ഹാജർനിലയിലെ വൈരുധ്യങ്ങളും:

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിലെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഉത്തരവാദിത്തം

ജനാധിപത്യപരമായ ഉത്തരവാദിത്തവും സഭാ സാന്നിധ്യവും

എക്സിക്യൂട്ടീവ് അഥവാ സർക്കാർ ലെജിസ്ലേച്ചറിനോട് ജനപ്രതിനിധികൾ മുഖേന ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ് എന്ന സുപ്രധാന തത്ത്വത്തിലാണ് വെസ്റ്റ്മിൻസ്റ്റർ മാതൃകയിലുള്ള നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ സംവിധാനം നിലകൊള്ളുന്നത്. 

എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളോട് പാർലമെന്റിൽ വന്നു വാദിക്കാൻ പരസ്യമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും, അതേസമയം തന്നെ സഭയിലെ നിർണായകമായ ചോദ്യോത്തര വേളകളിലും ചർച്ചകളിലും മുതിർന്ന ഭരണാധികാരികൾ നേരിട്ട് സഭയിൽ ഹാജരാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾക്ക് കനത്ത തിരിച്ചടിയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

 അടുത്തിടെ സമാപിച്ച മൺസൂൺ പാർലമെന്റ് സമ്മേളനത്തിലെ ലോക്‌സഭ, രാജ്യസഭ ട്രാൻസ്‌ക്രിപ്റ്റുകൾ, ഔദ്യോഗിക ഹാജർ രേഖകൾ, പ്രമുഖ മാധ്യമ വാർത്തകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെ സഭാ സാന്നിധ്യത്തെയും ചർച്ചകളോടുള്ള സമീപനത്തെയും വിലയിരുത്തുമ്പോൾ വസ്തുതാപരമായ രേഖകളും പരസ്യ പ്രസ്താവനകളും തമ്മിൽ വലിയൊരു വിടവ് നിലനിൽക്കുന്നതായി വ്യക്തമാകുന്നു.

പാർലമെന്റും എക്സിക്യൂട്ടീവ് വാചകമടിയും തമ്മിലുള്ള വിടവ്

പാർലമെന്റ് എന്നത് വെറുമൊരു നിയമനിർമ്മാണ കേന്ദ്രം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തെ പ്രതിദിനം വിചാരണ ചെയ്യാനും ചോദ്യം ചെയ്യാനും ജനങ്ങൾക്ക് ഭരണഘടന നൽകിയിട്ടുള്ള പരമോന്നത വേദിയാണ്. 

കേന്ദ്ര ധനമന്ത്രി നിർമ്മല സീതാരാമൻ അടുത്തിടെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ പരസ്യ വെല്ലുവിളിക്ക് മറുപടിയായി,വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്കും ചർച്ചകൾക്കും അനുയോജ്യമായ ഒരേയൊരു വേദി പാർലമെന്റാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. 

ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷാ ഒരു പ്രത്യേക ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറാണെന്ന് അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പ്രതിപക്ഷം സഭയിലെത്തണമെന്നും അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ സഭയാണ് ചർച്ചയുടെ ഒരേയൊരു വേദി എന്ന വാദം തത്ത്വത്തിൽ ശരിയാണെങ്കിലും,പ്രായോഗികതലത്തിൽ ഭരണാധികാരികൾ ആ സഭയിൽ എത്രത്തോളം സാന്നിധ്യമറിയിക്കുന്നു എന്ന കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ച് മാത്രമേ ഇതിന്റെ നിഷ്പക്ഷത വിലയിരുത്താൻ സാധിക്കൂ. 

സഭാ തളത്തിൽ ഉത്തരം പറയാൻ നിൽക്കാതെ മാധ്യമങ്ങൾക്കു മുന്നിലും പാർട്ടി യോഗങ്ങളിലും മാത്രം സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പാർലമെന്ററി ഉത്തരവാദിത്തം വെറും രാഷ്ട്രീയ വാചകമടിയായി മാറുന്നു.

ഔദ്യോഗിക രേഖകളും വിവരശേഖരണ രീതിയും

രാഷ്ട്രീയ ആരോപണങ്ങൾക്കപ്പുറം കേവലം വസ്തുതകളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിനായി മൺസൂൺ സമ്മേളനത്തിലെ സഭാ പോർട്ടലുകളിൽ നിന്നുള്ള ഔദ്യോഗിക വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

സമ്മേളനത്തിലെ മുഴുവൻ പി.ഡി.എഫ് ട്രാൻസ്‌ക്രിപ്റ്റുകളും ശേഖരിച്ച് ഒ.സി.ആർ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് സെർച്ച് ചെയ്യാവുന്ന രീതിയിലാക്കി ഭരണാധികാരികളുടെ സാന്നിധ്യവും മറുപടികളും വേർതിരിച്ചെടുത്തു. തുടർന്ന് ഈ സമയക്രമങ്ങൾ നവഭാരത് ലൈവ്, കേരള കൗമുദി, എ.എൻ.ഐ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ മാധ്യമ റിപ്പോർട്ടുകളുമായി ഒത്തുനോക്കി വിശകലനം ചെയ്തു.

സഭാ സമ്മേളന കാലയളവിലെ ഔദ്യോഗിക നാൾവഴികൾ

സമ്മേളന കാലയളവിലെ ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ പരിശോധിച്ചാൽ എക്സിക്യൂട്ടീവ് സാന്നിധ്യത്തിന്റെ വ്യക്തമായ നാൾവഴികൾ കാണാൻ സാധിക്കും. ജൂലൈ ഇരുപതിന് പാർലമെന്റ് സമ്മേളനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി സഭയ്ക്ക് പുറത്തുവെച്ച് മാധ്യമങ്ങളെ കണ്ട് ചർച്ചയ്ക്ക് ആഹ്വാനം ചെയ്തെങ്കിലും സഭയ്ക്കുള്ളിൽ എത്തിയിരുന്നില്ല.

 ജൂലൈ ഇരുപത്തിനാലിന് നാഷണൽ ഓണർ ബിൽ രാജ്യസഭയിൽ കേന്ദ്ര സഹമന്ത്രി നിത്യാനന്ദ് റായ് അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി എവിടെയെന്ന് ജയറാം രമേശ് ചോദ്യമുയർത്തി. തുടർന്ന് ജൂലൈ ഇരുപത്തൊമ്പതിനും മുപ്പതിനും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി എന്തുകൊണ്ട് സഭയിൽ എത്തിയില്ല എന്ന് ലോക്‌സഭയിൽ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് രാഹുൽ ഗാന്ധി ആവർത്തിച്ച് ചോദിച്ചു.

 ഓഗസ്റ്റ് നാലിന് ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷാ സഭാ സമുച്ചയത്തിൽ എത്തി എൻ.ഡി.എ പാർലമെന്ററി പാർട്ടി യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തുവെങ്കിലും സഭയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല. ഓഗസ്റ്റ് ആറിന് രാജ്യസഭയിൽ മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയും ഓഗസ്റ്റ് പതിനൊന്നിന് ലോക്‌സഭയിൽ മാണിക്യം ടാഗോറും പ്രധാനമന്ത്രിയുടെയും ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുടെയും നിരന്തര സഭാ അസാന്നിധ്യത്തെ രൂക്ഷമായി വിമർശിച്ചു. 

ഓഗസ്റ്റ് പന്ത്രണ്ടിന് ഉച്ചയ്ക്ക് മാധ്യമങ്ങളെ കണ്ട ആഭ്യന്തരമന്ത്രി, താൻ സഭ ആരംഭിച്ചത് മുതൽ ചേമ്പറിലുണ്ടെന്നും പ്രതിപക്ഷം സ്പീക്കർക്ക് കത്ത് നൽകിയാൽ രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ചർച്ചയ്ക്ക് തയാറാണെന്നും അറിയിച്ചു. 

എന്നാൽ ഓഗസ്റ്റ് പതിമൂന്നിന് ലോക്‌സഭ വെറും നാല് മിനിറ്റ് മാത്രം ചേരുകയും വന്ദേമാതരം ചൊല്ലി സഭ അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് പിരിയുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. ഈ നാല് മിനിറ്റ് മാത്രമാണ് ഉന്നത ഭരണാധികാരികൾ സഭയിൽ ഹാജരായത്.

ചേമ്പർ സാന്നിധ്യവും സഭാ തളത്തിലെ യഥാർത്ഥ ഉത്തരവാദിത്തവും

മാധ്യമങ്ങളെ കണ്ട ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷാ താൻ പാർലമെന്റ് മന്ദിരത്തിലെ സ്വന്തം ഓഫീസിൽ സ്ഥിരമായി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ ഭരണഘടനാപരമായി ഒരു മന്ത്രി തന്റെ ഔദ്യോഗിക ചേമ്പറിൽ ഇരിക്കുന്നത് സഭയിലെ സാന്നിധ്യമായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ല. 

ചേമ്പർ എന്നത് ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്ന അടഞ്ഞ മുറിയാണ്, എന്നാൽ സഭാ തളം എന്നത് പൊതുപ്രതിനിധികളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ട ജനാധിപത്യ വേദിയാണ്. സഭയ്ക്കുള്ളിൽ കയറാതെ ചേമ്പറിലിരുന്ന് സഭാ സാന്നിധ്യം അവകാശപ്പെടുന്നത് ജനാധിപത്യപരമായ മറുപടി ബാധ്യതയിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമാണ്.

ഉപാധികളോടെയുള്ള ചർച്ചാ വാഗ്ദാനങ്ങളും പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും

ഓഗസ്റ്റ് പന്ത്രണ്ട് ഉച്ചയ്ക്ക് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി മുന്നോട്ടുവെച്ച ഓഫർ പരിശോധിച്ചാൽ അത് പ്രായോഗികമായി പ്രതിപക്ഷത്തിന് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നായിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാകും. 

അന്നേ ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്ന് മണി മുതൽ പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്ന് മണി വരെ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂർ ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറാണെന്നും, അതിനായി പ്രതിപക്ഷം സ്പീക്കർക്ക് തൊട്ടടുത്ത രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അപേക്ഷ നൽകണമെന്നുമാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്.

സഭയിലെ വിവിധ പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികളെ ഏകോപിപ്പിച്ച് ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ അപേക്ഷ നൽകുക എന്നത് അപ്രായോഗികമായിരുന്നു. സഭ നടത്താനും ചർച്ച നിശ്ചയിക്കാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം സർക്കാരിന്റേതായിരിക്കെ ആ ചുമതല പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കാനും ഭരണഘടനാപരമായ കടമയായ സഭാ സാന്നിധ്യത്തെ ഒരു പ്രത്യേക ഔദാര്യമായി ചിത്രീകരിക്കാനുമാണ് ഇവിടെ ശ്രമിച്ചത്.

ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളും സഭയിലെ ചർച്ചകളും

വിദ്യാർഥികൾക്ക് നേരെ നടന്ന ലാത്തിച്ചാർജ്, സഹിൽ ലോചവ് എന്ന വിദ്യാർത്ഥിക്ക് പെല്ലറ്റ് വെടിയേറ്റ സംഭവം തുടങ്ങി രാജ്യത്ത് നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയിൽ നിന്ന് നേരിട്ടുള്ള പ്രസ്താവനയാണ് പ്രതിപക്ഷം ആവശ്യപ്പെട്ടത്. 

എന്നാൽ ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ സഭയിൽ നേരിട്ട് പ്രസ്താവന നടത്തുന്നതിന് പകരം മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അന്ത്യശാസനങ്ങൾ നൽകുന്നത് സഭയുടെ അന്തസ്സിന് ചേർന്നതല്ല.

വെറും നാല് മിനിറ്റിൽ അവസാനിച്ച സമ്മേളന നടപടികൾ

മൺസൂൺ സമ്മേളനത്തിന്റെ അവസാന ദിവസമായ ഓഗസ്റ്റ് പതിമൂന്നിലെ നടപടികൾ എക്സിക്യൂട്ടീവ് സാന്നിധ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം നൽകുന്നു. രാവിലെ പതിനൊന്ന് മണിക്ക് ലോക്‌സഭാ നടപടികൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയും ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയും സഭയിൽ ഹാജരായിരുന്നു. 

തുടർന്ന് വന്ദേമാതരം ആലപിക്കുകയും പതിനൊന്ന് നാലോടെ സ്പീക്കർ സഭ അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് പിരിയുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. പത്തൊമ്പത് ദിവസത്തെ നീണ്ട സഭാ സമ്മേളനത്തിൽ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രമുഖ ഭരണാധികാരികൾ സഭയിൽ ചിലവഴിച്ചത് വെറും നാല് മിനിറ്റ് മാത്രമാണ്. 

സഭയിൽ ചർച്ച നടക്കാൻ തങ്ങൾ തയാറാണെന്ന് പരസ്യമായി പറയുകയും എന്നാൽ സഭയിൽ നാല് മിനിറ്റ് മാത്രം ഹാജരാവുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്ത് തരത്തിലുള്ള ജനാധിപത്യ മര്യാദയാണെന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.

സഭാ പവിത്രതയുടെ പുനഃസ്ഥാപനം

പാർലമെന്റ് എന്നത് വെറുമൊരു കെട്ടിടമോ രാഷ്ട്രീയം പറയാനുള്ള വേദിയോ അല്ല, മറിച്ച് ജനങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഭരണാധികാരികൾ മറുപടി നൽകേണ്ട ഭരണഘടനാപരമായ സ്ഥാപനമാണ്. വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സ്ഥലം സഭയാണെന്ന് പരസ്യമായി പറയുന്നവർ ആ സഭയിൽ സന്നിഹിതരാകാൻ കൂടി ബാധ്യസ്ഥരാണ്. 

സഭയിൽ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടാതെ സ്വന്തം ചേമ്പറിലിരിക്കുകയും മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രതിപക്ഷത്തിന് നിബന്ധനകൾ വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യ ഭരണക്രമത്തിന് ചേർന്നതല്ല. പാർലമെന്റിന്റെ അന്തസ്സും പവിത്രതയും വീണ്ടെടുക്കണമെങ്കിൽ വാഗ്ദാനങ്ങൾ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് മുന്നിലല്ല, മറിച്ച് സഭയ്ക്കകത്ത് നേരിട്ട് ചോദ്യങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് നടപ്പിലാക്കേണ്ടത്.

സർത്തക് സിദ്ധാന്ത്

DELHI VAYANA